Niet dat we enige kans maken om de groepsfase van Euro 2008 te overleven, maar toch zouden we hem erbij moeten hebben. Clarence. De meest gelouterde Nederlandse voetballer van dit decennium zou alleen al uit respect in de basis moeten staan. Hij zou in ieder geval ontzag inboezemen bij de andere teams: de man die zovele Champions League-finales speelde en won. De helft van het duo Káká-Seedorf.

Maar dat gaat niet gebeuren. Seedorf heeft gisteren bedankt voor het eindtoernooi. Van Basten moet hem niet, zo is zijn uitleg. En hij heeft gelijk. Marco dult maar één ster in Oranje en dat is hij zelf. Jammer dat hij niet meer speelt.

We hoeven niet te verwachten dat Van Basten nog wat gaat proberen. Dat zou geheel tegen de aard van de sfinx indruisen. Marco heeft van apathie zijn handelsmerk gemaakt, in het eerste jaar van zijn bondscoachtermijn vaak uitgelegd als genialiteit. Hij ziet wellicht dingen gebeuren, en dan… Dan grijpt hij  niet in. Zoals hij ook niet ingreep in de kwartfinale twee jaar geleden tegen Portugal. Toen heel de wereld wist dat je met 1-0 achter die roekeloze verdediger (van wie ik nu niet eens op de naam kan komen) met één geel op zak en driftig solliciterend naar een tweede, moet wisselen voor Van Nistelrooij. De getergde. Zoals hij zelf ooit in 1988.

Vriendelijk vragen of hij toch niet wil overwegen. Basisplaats en minimaal reserve-aanvoerder aanbieden. Hoe moeilijk kan het zijn? Seedorf is trots maar hij is volgens mij makkelijk over te halen. 

- “We hebben je nodig Clarence. Sorry voor al die akkefietjes”

- “Geen probleem Marco. Ik zal er zijn.”

Ik zie het voor me. Maar het zal niet gebeuren. Marco is te apathisch en het zou niet passen in de vaderlandse cultuur van conflicten voor de aanvang van een eindtoernooi.